zondag 22 april 2018

Pols krijgt staartje.


Vandaag kwam Harry met een lief cadeautje thuis van het boodschappen doen. De nieuwe La Maison Victor. Hij heeft hem voor me meegenomen, omdat ik morgen terug moet naar het ziekenhuis. Naar het handenteam. Omdat het meerdere afsparken zijn moet ik lang wachten en nu kreeg ik de LMV om de tijd te doden. Lief he? Ik moet eerst naar de ergotherapeut, daarna naar het handenteam. Daar worden mijn klachten besproken door een team van handenspecialisten. Ze vermoeden SL-letsel. Een afscheurde (of heel erg opgerekte) pees tussen twee handwortelbeentjes. Voorlopig therapie en een brace, mogelijk een operatie. Hierbij moet ook rekening gehouden worden met mijn hypermobiliteit. Het verhaal van mijn gebroken pols krijgt dus nog een staartje...









Ik heb een mooie lap stof, waar ik nog geen doel voor had. Van de week kreeg het advies voor een jurk... Die dusin deze editie van de LMV staat. Nu ben ik dus dubbel blij!

maandag 16 april 2018

Maxi rok in Oranje


Gisteren aan de naai geweest. Ik vertrouw mijn pols en hand nog niet helemaal. Er blijken bij de val twee middenhandsbeentjes verschoven te zijn. En die bewegen heel vervelend langs elkaar als ik mijn hand gebruik. Hand en pols worden ook nog dik aan het einde van de dag. Maar de pijn wordt minder. Er is wel kans dat ik nog een keer terug moet voor uitgebreider onderzoek voor mijn hand, en eventueel fysio. Maar dat is nog niet op korte termijn.


Wel lekker om even achter de machine te kruipen. Ik wilde wel perse iets simpels maken. Er lag nog een lap oranje-met-kroontjes tricot. Van het soort wat je maar één dag per jaar draagt... Op de website van Made for Mermaids (M4M) vond ik het patroon van de Mama Chloe. Laat ik nou dol zijn op maxirokken. Dat moest hem worden!

Hij is net zo simpel als hij eruit ziet. Ik heb, in plaats van de stoffenband, 20 centimter boord gebruikt. Dus twee zijnaden, zoom en de boord er dubbelgevouwen aanzetten. Het mag geen naam hebben, maar ik ben blij dat ik eindelijk weer eens iets kon maken.

Vorig jaar was het last minute werk voor de jongens, dit jaar ben ik er ruim op tijd bij. Koningsdag is nog 11 dagen weg.

Niet helemaal scherpe foto, ik ben nogal slecht in selfies maken.

dinsdag 10 april 2018

Eerste steken.

Na zes en een halve week niet naaien, is het me vanmorgen gelukt om mijn eerste steken te naaien! Grappig dat je het zo kunt missen. Ik werd er zelfs een beetje humeurig van. Ik heb me nog niet gewaagd aan het uitwerken van patronen, knippen van stof of werken met de naaimachine. Maar dat laat niet lang meer op zich wachten. Ik had me voorgenomen om elke maand iets nieuws voor mezelf te naaien. En op dit moment loop ik februari en maart achter, en april is op een derde. 




Dit was mijn voornemen voor de eerste drie maanden van het jaar:
1. Grijze of donker blauwe sweater, een Aster. Die is af en veel gedragen. Paste geweldig over mijn gips!
2. Shirt met bretonse strepen. Wel stof met bretonse strepen gevonden, maar nog niet in wit met donker blauw, zoals ik bedoelde. 
3. Een Malou. In french terry, grijs met donker blauwe rozen en donker blauw als accent stof.

Voor april neem ik me de Mama Bear Jogger voor. In het donker blauw, voor bij de Malou.

Nog een dingetje wat stil is komen te liggen in de afgelopen zes en een halve week is afvallen. Dat lag vooral aan mijn gebrek aan beweging. Dus na het ontbijt, als ik de jongens heb uitgezwaaid, eerst wandelen, dan huishouden of naaien (hier twijfel ik nog een beetje wat ik eerst moet/wil doen...).  


vrijdag 23 maart 2018

Berg fleece in de ufo-mand.

Nog anderhalve week en dan mag het gips van mijn arm. De naaikriebels worden met de dag erger. Volgens man en kinderen wordt ik steeds humeuriger en ze beginnen me te ontlopen... Hahaha! Vandaag maar eens de mand met ufo's opgeruimd. Eigenlijk lag daar maar 1 ufo in. Deze berg met fleece. Ooit bedoeld om twee Tandloospakken mee te maken, maar Quint houdt eigenlijk niet zo van verkleden en voor Maks kwam het er gewoon nooit van. 

Nu weet ik eigenlijk niet zo goed wat ik met al die stof aan moet. Weggooien vind ik zonde, maar in de mand met ufo's ligt het me zo verwijtend aan te staren. Iets met een moederlijk schuldgevoel. Het is best een hoop. Vijf meter zwarte fleece, een meter beige en fluor geel, een restje rood en een meter of anderhalf satijn in zwart. Twee ritsen en elastisch biaisband. 


Wie helpt mij? Wie heeft goede ideeën?  Ik kwam zelf al op het idee van vesten, dekens met mouwen, of een versimpelt Tandloospak. Een soort cape van vleugels en een staart.




zondag 11 maart 2018

update


Tja, die vakantie... Die liep niet helemaal zoals gepland. Mijn drie mannen skiën, ik niet. Maar ook buiten de pistes kan het misgaan... Want bevroren sneeuw is glad, heel erg glad... en je ziet het niet! Op zondag, de dag nadat we aangkomen waren, ben ik uitgegleden op zo'n stukje bevroren sneeuw. Door die val heb ik mijn pols gebroken. De bovenkant van het spaakbeen. In Zell am See hebben ze op de EHBO mijn arm vakkundig in een helder witte spalk gezet. Mens wat deed dat zeer!


Het kostte me wel de rest van mijn vakantie. Niet handwerken, niet naar buiten (want kon geen jas aan), alleen lezen. Niet zwemmen of naar de sauna... Slecht slapen... Wat duurt een week dan lang!


Inmiddels is het, ondertussen niet meer zo helder, witte spalk gips vervangen door veel lichter blauw gips. Dinsdag na de pasen mag het eraf... Ik tel de dagen tot het zover is!


Nog een laatste nieuwtje. Ik heb mijn beschrijving van de Aster terug! Quint vond hem in de map
met recepten?!?!

woensdag 21 februari 2018

Bijna op vakantie...


Nog even en dan gaan we op vakantie. Wintersport. De mannen hebben vorig jaar het skiën helemaal ontdekt. Ik hou er niet van, van skiën. Ik doe liever andere dingen. Naaien bijvoorbeeld. Maar dat kan niet op skivakantie. Dus zoek ik altijd een alternatief. Meestal een quilt. Vorig jaar mocht het begin van mijn cathedral windows mee, maar die wordt wat groot om nog zo in te pakken en dus heb ik besloten om mijn hexagonquilt mee te nemen. Niet de hele quilt, maar losse hexagonnen. Ik heb gisteren 136 nieuwe witte hexagonnentjes geknipt en die moeten allemaal om een kartonnetje geregen worden. Dat past precies in mijn nieuwe naaimandje, en dat gaat dus mee.


Ik mis het naaien nogal als ik op vakantie ben. En nu helemaal, er ligt een verse voorraad lappen van een rondje Utrecht en een rondje Stoffenspektakel. Ik heb alle plannen klaar liggen, alle patronen besteld en sommige overgetrokken. Mijn handen jeuken om achter de machine te kruipen en iets moois van mijn lappen te gaan maken. helaas zal ik geduld moeten hebben. Er moet ingepakt worden, gewassen, schoongemaakt, en traktaties gemaakt. 

Ik neem altijd wat lezen mee. Als ik nou e-boeken op mijn telefoon zet, hou ik ruimte over voor een paar knips, of Ottobre's. En misschien wel mijn map met alle plannen voor die lappen voorraad...?! 





zondag 18 februari 2018

Stoffenspektakel buit.

Met mijn goede voornemen in mijn hoofd, had ik nog voor vier maanden een project nodig, tot de geschatte nieuwe datum voor een volgend stoffenspektakel. Dus wilde ik vandaag de jacht openen op stof voor die projecten. Manlief was met Maks en Quint naar een judo wedstrijd, en ik had dus geen auto tot mijn beschikking. Eerst werd mij aangeboden om me te halen en brengen, ze rijden er langs naar de judo. Maar het weer was redelijk, en het zonnetje lokte, dus vol goede moed mijn stalen ros uit de schuur gehaald. Het is 4,7 km fietsen vanaf ons huis vertelde mijn beweegapp mij. Ik vond dat zoveel inzet wel een extra lapje waard was (of twee, ik moest tenslotte ook weer naar huis).


Na uitgebreide inspectie van Dot, mag ik de lapjes op mijn blog laten zien.





Mijn eerste gang op het stoffenspektakel was naar de kraam van Toppie stoffen. Twee weken geleden had ik daar een fijne, dunne joggingstof gekocht in een hele mooie donkere marine blauw. Ik had het idee gekregen om bij de trui, waar de eerste lap in gaat, ook nog een broek te maken. De Mama Bear Joggers. Die valt mooi smal, en kan dus lekker onder die trui gedragen worden.












Bij een kraam met lapjes voor 5 euro scoorde ik twee gestreepte lappen. Ik ben dol op Bretonse strepen, maar kom ze weinig tegen. En als ik ze dan vind, is de stof heel dun, of de kleur van de stof staat me niet.  Van deze licht grijze werd ik heel blij, die mocht mee naar huis en wordt een T-shirt. Ik denk de Ottobre 303.





Nog zo'n vondst op de 5 euro kraam waar ik blij van werd. Tricot met brede strepen. Dotcom houdt zijn poot erop, zodat je kunt zien hoe breed de strepen zijn. Deze stof wordt een maxi rok. Ik had er vorig jaar eentje die ik super graag droeg, maar die nu veel te wijd is geworden, en een elastiek in de tailleband verminderde het draagcomfort. Dat werd dus een van mijn projecten.
Dit wordt een zigzag maxi rok.












Mijn extra-lapje-voor-het-fietsen. Een mintgroen tricotje. Wordt ook een shirt, ik denk de Odette.












En een voorraadje fournituren. Zo ben ik in één keer compleet (hopelijk). Alleen dat boord heeft nog geen doel... Ik vond hem zo leuk dat ik hem gewoon meegnomen heb. 

Alles op een stapel. Toch wel heel tevreden met mijn buit. Het enige wat ik niet heb kunnen vinden zijn zakjes tijd. Ik denk dat die al uitverkocht waren.
Hoewel ik niet mag mopperen... na de vakantie gaat Quint van het SO naar het SBO... en die laatste zit op loopafstand (in tegenstelling tot het SO, die op 5,5 km van huis zat). En hij kijkt er naar uit om straks samen met zijn broer naar school te kunnen lopen. Dat bespaart mij wel een hoop tijd!