zaterdag 26 mei 2018

Nieuwe jurk voor de komende warme dagen.

Na drie maanden van sukkelen met mijn pols heb ik vandaag voor het eerst iets voor mezelf gemaakt. Knippen is nog wel pijnlijk, maar het naaien gaat wel goed. Ik had deze jurk van de week al geknipt, en vandaag had ik eindelijk tijd om hem in elkaar te zetten. Niet heel moeilijk, maar ik liep toch even vast op de mouwen. Ik had het stiksel aan de binnenkant gestikt in plaats van aan de buitenkant. Het zal de warmte zijn geweest. Gelukkig waren er dames zo vriendelijk om mij op mijn fout te wijzen, en nu heb ik dan een heerlijke jurk voor de komende warme dagen.

Het patroon is de Genova van La Maison Victor. De stof is van See You At Six (van vorig jaar), een heerlijke dunne viscose.


Ik moet vrijdag nog wel even naar de markt voor een ander lintje. Ik wil graag een iets donkerder kleur en iets langer, deze kan ik maar net strikken.
























woensdag 16 mei 2018

Even klagen...!

Echt een rotdag vandaag. Eerst naar de huisarts, vierde keer in een wachtkamer deze week en de week is nog niet om! Hadden ze iemand ingepland voor het bloedprikken, die die dag vrij had. Om 9.30, na 5 kwartier wachten op een vervanger heb ik het opgegeven. Ik loop via de apotheek, om nieuwe pleisters te halen, want onder mijn voet zit een grote blaar. Met dat ik naar buiten loop, komt er een mevrouw aan rennen waar ik al die tijd mee in de wachtkamer zat. Ze vertelt dat er iemand is gearriveerd voor het bloedprikken. Zo lief, ruilt ze ook nog van nummertje zodat we eerder aan de beurt zijn. Een klein gouden randje aan vandaag.

Nog tijdens het wachten belt Harry dat hij gebeld is door de tunvereniging, Maks is niet meer welkom. Er is maandag iets voorgevallen. Nou had ik dat al gehoord van de turnjuf en Maks had van mij al te horen gekregen dat hij als straf de rest van de week niet meer mocht. Maar deze dame had het over de rest van het seizoen en mogelijk zelfs volgend seizoen alleen nog maar kanjer-turn! Die dame moet heel blij zijn dat ik haar op dat moment niet kon bellen. Alhoewel ik denk dat mijn temperament ervoor gezorgd heeft dat ze Harry heeft gebeld in plaats van mij. Maar hier is het laatste woord nog niet over gezegd! Ik ga eerst de turnjuf vragen hoe de vork nu precies in de steel zit en daarna de dame van de administratie aan haar jasje trekken.


Al sinds zondag zij we op zoek naar Pluis. Eerder was Quint zijn allerliefste-lievelings-Pluis al kwijt. Zondag had hij een reserve Pluis (één-na-liefste-lievelings-Pluis) mee naar het openlucht museum in Arnhem, en daar is hij uit zijn zak gevallen. Vermoedelijk op het laatste stuk, bij de zuivelfabriek. We hebben gezocht. Het museum heeft gezocht en als hij gevonden wordt, worden we gebeld. Maar nu heb ik een verdrietig mannetje thuis. Quint heeft Asperger en zijn Pluizen beteken heel veel rust en steun voor hem. En verdriet ontaard in boze buien (meltdowns). Hij had de hele dag zo goed op Pluis gelet, en toch, in een onbewaakt ogenblik... 

Geluk bij een ongeluk, allerliefste-lievelings-Pluis is gisteren weer gevonden. Achter de kattenbak. Nu vind ik Pluis op de meest vreemde plaatsen terug, deze viel nog wel mee. Wel even fris gewassen... 😄
Nu een oproep via facebook gedaan, wie weet hebben we geluk.

En dan nog die lijst met kleine, alle daagse ergernisjes: de kat die nét naast de plavuizen op de grootste schoonloopmat heeft gespuugd. Mijn favoriete magneet die van de kast valt en nu gebroken is. De wasmachine die halverwege het programma om onduidelijke redenen heeft besloten om ermee te stoppen, net als er iets in zit wat je écht nodig hebt... En de vaatwasser, waar de helft van de vaat niet schoon is geworden!

Weet je, ik ga naaien! Dat
helpt vast!

dinsdag 1 mei 2018

Een quilt voor Maks.

Ik heb Maks en Quint al lang geleden elk een quilt beloofd. Het verzamelen van de stofjes duurde even, maar inmiddels ben ik aardig compleet. Ik was al eens eerder begonnen aan de quilt van Maks. Het zou een disappering-nine-patch worden, maar ik vond het te rommelig en een aantal van de stofjes hebben zulke leuke plaatjes dat ik er eigenlijk geen kleine lapjes van wilde knippen. Omdat mijn pols me nog steeds parten speelt, heb ik veel tijd om ideeën op te doen via internet. Daar kwam ik een voorbeeld van een leuke quilt tegen, met een grote tractor in het midden en allemaal vierkante lapjes er om heen. Maks is gek op graafmachines, hijskranen en tractoren. Dat wilde ik maken voor hem. Na veel gezoek op internet bleek het patroon uit een boek te komen. Het boek heet Farm Girl Vintage van Lori Holt. Ik heb een poosje rond zitten neuzen op haar blog; Bee in my bonnet. Helemaal leuk! En terwijl ik daar aan het neuzen was, ging er een klein lampje bij mij branden... Ik herkende dat boek... Ik had dat al eens in mijn handen gehad... Boven, in de inloopkast! Dat boek staat gewoon tussen mijn collectie quilt- en patchwork boeken! 

Het maken van het blok gaat langzaam. Er moeten veel kleine onderdeeltjes geknipt worden, het in elkaar naaien is net een puzzel, maar dan een hele leuke. Niet moeilijk, gewoon goed de aanwijzingen volgen. Dan als laatste het borduren van het stuur en de rook. Klaar! Hij is zó leuk. Ik wordt er helemaal blij van. Er moeten nog randen omheen en dan kan ik gaan werken aan de vierkanten. Maar nu ik eenmaal zie hoe de quilt moet worden heb ik er echt weer zin. Helaas werkt mijn pols niet mee. Knippen, naaien en borduren zijn niet geheel pijnloos. Dus rustig aan en veel pauzes.


Het allereerste begin. Het uittekenen en knippen van de lapjes.




Dag twee. Het grootste deel van het blok zit in elkaar.




Dag vier. Het blok zit in elkaar, nu het borduren van het stuur en de rook.




Het blok helemaal af! Hij is zó leuk geworden!



zondag 22 april 2018

Pols krijgt staartje.


Vandaag kwam Harry met een lief cadeautje thuis van het boodschappen doen. De nieuwe La Maison Victor. Hij heeft hem voor me meegenomen, omdat ik morgen terug moet naar het ziekenhuis. Naar het handenteam. Omdat het meerdere afspraken zijn moet ik lang wachten en nu kreeg ik de LMV om de tijd te doden. Lief he? Ik moet eerst naar de ergotherapeut, daarna naar het handenteam. Daar worden mijn klachten besproken door een team van handenspecialisten. Ze vermoeden SL-letsel. Een afscheurde (of heel erg opgerekte) pees tussen twee handwortelbeentjes. Voorlopig therapie en een brace, mogelijk een operatie. Hierbij moet ook rekening gehouden worden met mijn hypermobiliteit. Het verhaal van mijn gebroken pols krijgt dus nog een staartje...









Ik heb een mooie lap stof, waar ik nog geen doel voor had. Van de week kreeg het advies voor een jurk... Die dus in deze editie van de LMV staat. Nu ben ik dus dubbel blij!

maandag 16 april 2018

Maxi rok in Oranje


Gisteren aan de naai geweest. Ik vertrouw mijn pols en hand nog niet helemaal. Er blijken bij de val twee middenhandsbeentjes verschoven te zijn. En die bewegen heel vervelend langs elkaar als ik mijn hand gebruik. Hand en pols worden ook nog dik aan het einde van de dag. Maar de pijn wordt minder. Er is wel kans dat ik nog een keer terug moet voor uitgebreider onderzoek voor mijn hand, en eventueel fysio. Maar dat is nog niet op korte termijn.


Wel lekker om even achter de machine te kruipen. Ik wilde wel perse iets simpels maken. Er lag nog een lap oranje-met-kroontjes tricot. Van het soort wat je maar één dag per jaar draagt... Op de website van Made for Mermaids (M4M) vond ik het patroon van de Mama Chloe. Laat ik nou dol zijn op maxirokken. Dat moest hem worden!

Hij is net zo simpel als hij eruit ziet. Ik heb, in plaats van de stoffenband, 20 centimter boord gebruikt. Dus twee zijnaden, zoom en de boord er dubbelgevouwen aanzetten. Het mag geen naam hebben, maar ik ben blij dat ik eindelijk weer eens iets kon maken.

Vorig jaar was het last minute werk voor de jongens, dit jaar ben ik er ruim op tijd bij. Koningsdag is nog 11 dagen weg.

Niet helemaal scherpe foto, ik ben nogal slecht in selfies maken.

dinsdag 10 april 2018

Eerste steken.

Na zes en een halve week niet naaien, is het me vanmorgen gelukt om mijn eerste steken te naaien! Grappig dat je het zo kunt missen. Ik werd er zelfs een beetje humeurig van. Ik heb me nog niet gewaagd aan het uitwerken van patronen, knippen van stof of werken met de naaimachine. Maar dat laat niet lang meer op zich wachten. Ik had me voorgenomen om elke maand iets nieuws voor mezelf te naaien. En op dit moment loop ik februari en maart achter, en april is op een derde. 




Dit was mijn voornemen voor de eerste drie maanden van het jaar:
1. Grijze of donker blauwe sweater, een Aster. Die is af en veel gedragen. Paste geweldig over mijn gips!
2. Shirt met bretonse strepen. Wel stof met bretonse strepen gevonden, maar nog niet in wit met donker blauw, zoals ik bedoelde. 
3. Een Malou. In french terry, grijs met donker blauwe rozen en donker blauw als accent stof.

Voor april neem ik me de Mama Bear Jogger voor. In het donker blauw, voor bij de Malou.

Nog een dingetje wat stil is komen te liggen in de afgelopen zes en een halve week is afvallen. Dat lag vooral aan mijn gebrek aan beweging. Dus na het ontbijt, als ik de jongens heb uitgezwaaid, eerst wandelen, dan huishouden of naaien (hier twijfel ik nog een beetje wat ik eerst moet/wil doen...).  


vrijdag 23 maart 2018

Berg fleece in de ufo-mand.

Nog anderhalve week en dan mag het gips van mijn arm. De naaikriebels worden met de dag erger. Volgens man en kinderen wordt ik steeds humeuriger en ze beginnen me te ontlopen... Hahaha! Vandaag maar eens de mand met ufo's opgeruimd. Eigenlijk lag daar maar 1 ufo in. Deze berg met fleece. Ooit bedoeld om twee Tandloospakken mee te maken, maar Quint houdt eigenlijk niet zo van verkleden en voor Maks kwam het er gewoon nooit van. 

Nu weet ik eigenlijk niet zo goed wat ik met al die stof aan moet. Weggooien vind ik zonde, maar in de mand met ufo's ligt het me zo verwijtend aan te staren. Iets met een moederlijk schuldgevoel. Het is best een hoop. Vijf meter zwarte fleece, een meter beige en fluor geel, een restje rood en een meter of anderhalf satijn in zwart. Twee ritsen en elastisch biaisband. 


Wie helpt mij? Wie heeft goede ideeën?  Ik kwam zelf al op het idee van vesten, dekens met mouwen, of een versimpelt Tandloospak. Een soort cape van vleugels en een staart.