Pols krijgt staartje.

Vandaag kwam Harry met een lief cadeautje thuis van het boodschappen doen. De nieuwe La Maison Victor. Hij heeft hem voor me meegenomen, omdat ik morgen terug moet naar het ziekenhuis. Naar het handenteam. Omdat het meerdere afspraken zijn moet ik lang wachten en nu kreeg ik de LMV om de tijd te doden. Lief he? Ik moet eerst naar de ergotherapeut, daarna naar het handenteam. Daar worden mijn klachten besproken door een team van handenspecialisten. Ze vermoeden SL-letsel. Een afscheurde (of heel erg opgerekte) pees tussen twee handwortelbeentjes. Voorlopig therapie en een brace, mogelijk een operatie. Hierbij moet ook rekening gehouden worden met mijn hypermobiliteit. Het verhaal van mijn gebroken pols krijgt dus nog een staartje...

Ik heb een mooie lap stof, waar ik nog geen doel voor had. Van de week kreeg het advies voor een jurk... Die dus in deze editie van de LMV staat. Nu ben ik dus dubbel blij!

Eerste steken.

Na zes en een halve week niet naaien, is het me vanmorgen gelukt om mijn eerste steken te naaien! Grappig dat je het zo kunt missen. Ik werd er zelfs een beetje humeurig van. Ik heb me nog niet gewaagd aan het uitwerken van patronen, knippen van stof of werken met de naaimachine. Maar dat laat niet lang meer op zich wachten. Ik had me voorgenomen om elke maand iets nieuws voor mezelf te naaien. En op dit moment loop ik februari en maart achter, en april is op een derde. 

Dit was mijn voornemen voor de eerste drie maanden van het jaar:

1. Grijze of donker blauwe sweater, een Aster. Die is af en veel gedragen. Paste geweldig over mijn gips!

2. Shirt met bretonse strepen. Wel stof met bretonse strepen gevonden, maar nog niet in wit met donker blauw, zoals ik bedoelde. 

3. Een Malou. In french terry, grijs met donker blauwe rozen en donker blauw als accent stof.

Voor april neem ik me de Mama Bear Jogger voor. In het donker blauw, voor bij de Malou.

Nog een dingetje wat stil is komen te liggen in de afgelopen zes en een halve week is afvallen. Dat lag vooral aan mijn gebrek aan beweging. Dus na het ontbijt, als ik de jongens heb uitgezwaaid, eerst wandelen, dan huishouden of naaien (hier twijfel ik nog een beetje wat ik eerst moet/wil doen...).  

update

Tja, die vakantie... Die liep niet helemaal zoals gepland. Mijn drie mannen skiën, ik niet. Maar ook buiten de pistes kan het misgaan... Want bevroren sneeuw is glad, heel erg glad... en je ziet het niet! Op zondag, de dag nadat we aangkomen waren, ben ik uitgegleden op zo'n stukje bevroren sneeuw. Door die val heb ik mijn pols gebroken. De bovenkant van het spaakbeen. In Zell am See hebben ze op de EHBO mijn arm vakkundig in een helder witte spalk gezet. Mens wat deed dat zeer!

Het kostte me wel de rest van mijn vakantie. Niet handwerken, niet naar buiten (want kon geen jas aan), alleen lezen. Niet zwemmen of naar de sauna... Slecht slapen... Wat duurt een week dan lang!

Inmiddels is het, ondertussen niet meer zo helder, witte spalk gips vervangen door veel lichter blauw gips. Dinsdag na de pasen mag het eraf... Ik tel de dagen tot het zover is!

Nog een laatste nieuwtje. Ik heb mijn beschrijving van de Aster terug! Quint vond hem in de map

met recepten?!?!